ks. Jarosław Paszkot (ur. 1964)
Ksiądz Proboszcz Jarosław Paszkot urodził się 2 stycznia 1964r. w Tychach. Pochodzi z parafii św. Marii Magdaleny w Tychach, gdzie formował się we wspólnocie ministrantów, a później w wspólnocie Ruchu Światło Życie (Oazie młodzieżowej). Po zdaniu matury w latach 1982-1989 studiował w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Katowicach. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 maja 1989 r. w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach z rąk Ks. Biskupa Damiana Zimonia. Pierwszą parafią księdza Jarosława była parafia pw. Opatrzności Bożej w Katowicach- Zawodziu, gdzie w latach 1989-1991 był wikariuszem. Tę samą funkcję nasz Proboszcz pełnił w następujących parafiach:
1991-1993 w parafii pw. Najświętszych Imion Jezusa i Maryi w Katowicach-Brynowie
1996-2001 w parafii pw. św. Michała Archanioła w Michałkowicach
2001-2005 w parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach
2005-2006 w parafii pw. Najświętszych Imion Jezusa i Maryi w Katowicach-Brynowie, gdzie w latach 2006 - 2018 r. posługiwał jako proboszcz.
Od roku 1993 do 1996 ksiądz Jarosław przebywał w Loppiano, we Włoszech, w Międzynarodowym Centrum Formacyjnym "Mistici Corporis". Znajduje się tam I Międzynarodowe Miasteczko Ruchu Focolari, którego charyzmatem jest realizacja Słów Chrystusa: „Aby wszyscy stanowili jedno”.
Dekretem ks. Arcybiskupa Wiktora Skworca od 28.07.2018 r. ks. Jarosław Paszkot został mianowany proboszczem w parafii św. Wawrzyńca w Ligockiej Kuźni. W niedzielę 29 lipca 2018 r. odbyło się liturgiczne wprowadzenie naszego ks. Proboszcza przez Ks. Dziekana Piotra Winklera i powitanie przez Parafian.
Drogiemu Księdzu Proboszczowi Bronisławowi Matyskowi
- za 27-letnią pracę duszpasterską w naszej Parafii - pragniemy dzisiaj z serca powiedzieć: BÓG ZAPŁAĆ!
Kiedy patrzymy wstecz dostrzegamy, jak wielką wartość mają słowa: "Żyj tak, aby ślady Twoich stóp przetrwały Ciebie". Ślady Twojej pracy, Księże Proboszczu, dostrzegamy wokół, a ślady Twojej działalności duszpasterskiej tkwią głęboko w naszych sercach.
Bóg zapłać za wszystkie sprawowane u nas ofiary Mszy świętej, za słowa kazań, które płynęły z Twego serca do naszych serc, za wspólne modlitwy, spowiedzi, udzielone Komunie święte, za śluby, chrzty i pogrzeby.
Dziękujemy za wszystkie duszpasterskie odwiedziny, za wspólnie przeżyte jubileusze, za pielgrzymki do wielu świętych miejsc, za wszelkie dobro i budowanie jedności, za wspieranie grup parafialnych.
Dzisiaj, Księże Proboszczu Bronisławie, gdy gromadzimy się na wspólnej Eucharystii i dziękujemy za dar Twojej obecności w naszej Parafii - składamy Ci również serdeczne życzenia, aby towarzyszyło Ci nieustanne Boże błogosławieństwo i zdrowie.
Księże Proboszczu – Bóg zapłać za Twoją obecność wśród nas!
Z darem modlitwy
Wdzięczni Parafianie
Czcigodny Księże Proboszczu Bronisławie !
Jako członek Parafialnej Rady Duszpasterskiej dziękuje w imieniu parafian, za 27 lat Twej posługi duszpasterskiej w Ligockiej Kuźni u św. Wawrzyńca, 27 lat to długi okres czasu dla Parafii i każdego parafianina.
Ty, jako drugi Proboszcz w naszej Parafii, objąłeś tę służbę w trudnych chwilach dla nas, po śmierci świętej pamięci Proboszcza Kusia. Swoją postawą i zaangażowaniem, w krótkim czasie przywróciłeś nam wiarę, nadzieję i wzajemną miłość oraz poczucie wspólnoty parafialnej – za to DZIĘKUJEMY !
Dziękujemy za sprawowane msze święte za parafian i naszych bliskich, a szczególnie za głoszone Słowo Boże na każdej z nich. Przez te 27 lat w którym wskazywałeś nam drogę, którą powinniśmy zdążać do wieczności.
Dziękujemy w imieniu tych, którym udzieliłeś sakramentu chrztu, Pierwszej Komunii Świętej i przygotowałeś do sakramentu bierzmowania. W rozmowach z nimi przejawia się wdzięczność i szacunek jaki posiadają do Ciebie, jako wielkiego PRZYJACIELA dzieci i młodzieży.
Dziękujemy w imieniu tych, którym udzieliłeś sakramentu małżeństwa z naszej parafii i z poza niej. Przyjęło się, że liczne śluby w naszym kościele parafialnym odbywają się z powodu piękna naszej Świątyni i to prawda, jednak doniosłość tych uroczystości tworzona przez Księdza Bronisława była również bardzo ceniona i podziwiana przez zaproszonych gości.
Dziękujemy w imieniu tych, których już nie ma pośród nas, a których żegnałeś podczas Mszy Świętych odprawianych w ich intencjach, słowa kierowane do uczestników pogrzebów, były pełne refleksji o życiu, w każdym ze zmarłych znajdowałeś DOBRO, które pozostawili po sobie.
Dziękuję w imieniu wszystkich grup parafialnych, którymi się opiekowałeś. Byłeś inspiratorem ich rozwoju oraz ojcem duchownym.
Dziękuję w imieniu wszystkich pątników z którymi pielgrzymowałeś, jako organizator i przewodnik duchowy po sanktuariach krajowych, europejskich i światowych. Jednym z efektów tych pielgrzymek jest kult maryjny szeroko kultywowany w naszej parafii – to TWOJA ZASŁUGA.
Czytaj więcej: Podziękowania dla Ks. Prob. Bronisława Matyska
ks. Bronisław Matysek (1951 - 2026)
administrator (1991-1992), proboszcz (1992-2018)
Śp. ks. Bronisław Matysek, urodził się 6 sierpnia 1951 roku w Rudzie Śląskiej-Kochłowicach. W 1969 roku wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne. W latach 1970-1972 odbywał służbę wojskową w jednostce w Bartoszycach. Święcenia prezbiteratu otrzymał z rąk biskupa Herberta Bednorza 15 kwietnia 1976 roku w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach. Pełnił funkcję wikariusza w parafiach:
1976-1980 Przemienienia Pańskiego w Tarnowskich Górach-Bobrownikach
1980-1983 Świętego Wojciecha w Mikołowie
1983-1986 Matki Bożej Szkaplerznej w Imielinie
1986-1989 Niepokalanego Serca Maryi w Radlinie-Głożynach
1989-1991 Przemienienia Pańskiego w Katowicach.
Po tragicznej śmierci naszego pierwszego proboszcza, ks. Henryka Kusia, w październiku 1991 roku został mianowany administratorem, a następnie proboszczem w naszej parafii. Swoją posługę pełnił przez 27 lat. W kronikach parafialnych oraz sercach i pamięci parafian zapisał się piękną pracą na polu duszpasterskim, troską o kościół i jego otoczenie, organizowaniem wielu pielgrzymek do Sanktuariów Maryjnych. W lipcu 2018 roku przeszedł na emeryturę i zamieszkał w domu rodzinnym w Rudzie Śląskiej-Kochłowicach. Zmarł 28 lutego 2026 roku w wieku 74 lat, w 50. roku kapłaństwa. Msza Święta eksportacyjna została odprawiona 4 marca 2026 roku w naszym kościele, a pogrzeb odbył się 5 marca 2026 roku w parafii Trójcy Przenajświętszej w Rudzie Śląskiej-Kochłowicach. Śp. ks. Bronisław został pochowany na cmentarzu obok kościoła w swojej rodzinnej parafii.
ks. Henryk Kuś (1938 - 1991)
proboszcz (1977-1991)

Śp. ks. Henryk Kuś urodził się 22 września 1938 w Halembie. W 1956 roku rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne, a 25 czerwca 1961 przyjął święcenia kapłańskie. Jego pierwszą placówką wikariuszowską była parafia Kostuchna, skąd w 1962 roku został przeniesiony ze względów zdrowotnych do Połomi (1962-1965). Kolejno posługiwał w Chełmie Śląskim (1965-1968), Czerwionce (1968-1971) oraz Michałkowicach (1971-1974). W 1974 roku został wikariuszem w parafii NSPJ w Boguszowicach i rozpoczął starania o przeniesienie zabytkowego, drewnianego kościoła św. Wawrzyńca z Boguszowic do Ligockiej Kuźni, w czym wspierał go ks. prałat Edward Tobola. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu ks. Kusia i niesamowitemu wsparciu parafian, w kwietniu 1975 roku rozpoczęto prace przy przeniesieniu i budowie kościoła, a już 14 grudnia tego samego roku ks. biskup Herbert Bednorz dokonał poświęcenia naszej świątyni. Dekretem biskupa ordynariusza Herberta Bednorza ks. Henryk mianowany został 29 kwietnia 1977 roku proboszczem w naszej parafii, gdzie funkcję tę pełnił aż do swojej tragicznej śmierci w dniu 2 października 1991 roku, kiedy to zginął na probostwie od ran zadanych nożem przez nieznanego sprawcę. Został pochowany obok kościoła. Podczas Jego pogrzebu, 6 października 1991 roku, bp. katowicki Damian Zimoń powiedział m.in.:
Gwałtowna, można powiedzieć, męczeńska śmierć zadana temu kapłanowi sprawia, że boleśniej odczuwa się Jego odejście. Odszedł bowiem kapłan, którego życie było wypełnione ofiarną służbą Bogu i ludziom. Postawa służby ujawniła się w pełni, kiedy w trudnych latach 70. bez wahania podjął się przeniesienia drewnianego kościoła z Boguszowic do Ligockiej Kuźni, gdyż wybudowanie nowego było wtedy niemożliwe.